وب نوشته های وریا بهرامی ولدبیگی

باارزوی بهترین

وریا بهرامی ولدبیگی — Mon, 19 Mar 2012 16:23:13 GMT

با آرزوی بهترین سال خوش و نوروز پیروز برای تمامی کوردهاوکورد زبانان در جهان و به امید آزادی کوردستان ایران سربلند باد مردم شریف کورد
او گفت و من نشنیدم ، او دید و من ندیدم ،صحبت از امروز ما نیست که سالهاست همین است. هر سال دریغ از پارسال،سخن کم گوییم و عمل کنیم ،به هر سخن گوش نکنیم تا حق ببینیم،رهرو با هر بی‌ سر و بی‌ پا نشویم تا یار پیدا کنیم ، غم هم بخوریم تا غمگین نباشیم، چاره کنیم درد هم را تا بیچاره نباشیم ، کورد باشیم تا بین هم غریب نباشیم ، بد هم نگوییم تا بد ما نگویند، شاگرد راه نباشیم و استادی کنیم، چه کردیم که به معشوق خود که طلب عشق می‌کنیم . سال نو مبارک

خاطرات

وریا بهرامی ولدبیگی — Thu, 8 Mar 2012 21:51:40 GMT

باسلام و درودهای فراوان:ازدوران اسرات دربندیادو خاطرات زیادی نوشته ام که متاسقانه وقت تایپ ان راندارم. که در عصره وقت حتمآفراهمش خواهم کرد.مطالب زیادی در رابطه بااسارت با دوستان هم جرمم فراهم اورده ام که خالی از لطف نخواهد بود ان هم در زندان مرکزی کرمانشاه.

اما این کارت شناسایی زندانی دست رنج و حاصل دوسال حبس تعزیری و چهار سال تعلیقی می باشد

طوایف کرد در غرب ایران

وریا بهرامی ولدبیگی — Fri, 24 Feb 2012 23:13:29 GMT

کردهای آذربایجان غربی:
کردهای ماکو و خوی: ایل میلان، خلکانی، ایل جلالی، حیدرلو، و کره سنی و مامش
طایفه‌های ایل شکاک در سلماس، بیگ‌زاده در غرب ارومیه و...
کردهای منطقه نقده : ایل زرزا ایل هرکی، ایل سادات
کردهای منطقه پیرانشهر: پیران، مامش و منگور
کردهای منطقه مهاباد : ایل‌ها و طایفه‌های گورک، منگور، دهیکری، عثمان بیگی، قاسملو و...
کردهای منطقه سردشت : ایل‌ها و طایفه‌های باسک کوله، بریاحی، پیشدری، کلاسی و ایل مکری و...
کردهای منطقه مرکور و ترکور ایل هرکی
کردهای کردستان:
کردهای بانه : طایفه‌های شهیدی، بهرام بیگی، احمدی، توکلی، لطف الله بیگی و...
کردهای منطقه سقز : فیض الله بیگی، گورک، تیله کوهی، جاف، سقز، کلالی و افشار و...
کردهای منطقه سنندج : طایفه‌های اردلان سنندجی: حبیبی، کلماسی، زند، آصف، اردلان، شاه ویسی، بابان، وکیل. صادق وزیری مسعود وزیری، معتمد وزیری، آصف وزیری، مردوخی و...
کردهای منطقه کامیاران: طایفه‌های کمانگر، لطف الله بیگی، شهیدی، کشککی احمدی.
کردهای کرمانشاه:
ایل‌ها و طایفه‌های : زنگنه، سنجابی، کلهر، گوران، قبادی، چوپان، کاوه، باباخانی، ولدبیگی، مصطفی سلطانی، کانی سانی.
کردهای منطقه جوانرود : عناقی، امامی، رستم بیگی، باباخانی,ولدبیگی و...
کردهای ایلام:
ایل ارکوازی، ایل کرد، ایل ملکشاهی، شوهان، ایل خزل، کلهر و طوایف علی شروان، دهبالایی، ریزه وند و زرگوش.
کردهای لرستان:
ایل و طایفه‌های حسنوند، کاکاوند، کولیوند، یوسفوند، دلدوند، تاج وند، مظفروند، باریکوند.
کردهای همدان تا ملایر: طایفه‌های زنگنه، زند، لک و بهتونی (بتونی) و.

اسیب ها و مقابله با رفتارهای

وریا بهرامی ولدبیگی — Mon, 10 Oct 2011 11:00:10 GMT

اسیب ها و مقابله با رفتارهای پرخطر در زندانهای ایران

ریشه جرم و جنایت و خلاف را می توان تا صبح دم تاریخ بشری به واپس برد .از اغاز پیدایش انسان جرم و لغزش و به دنبال ان کیفر و مجازات پدید امد از ان هنگام که خدا در قرانش حکایت نخستین لغزش از اولین انسان ادم و حوا را برایمان چنین بازگو می کندخداوند ادم و حوا را در بهشت بیارامید...مبادا به این درخت نزدیک شوید و از ان بخورید ((گندم))که از ستمکاران خواهید شد خدا همین را گفت و رفت.که بعد از ان شیطان امدو ان دو نفر را بفریفت و به لغزش و نافرمانی وا داشت. خداوند به دنبال این لغزش در باره کیفر این گناه فرمود:به انها گفتیم که از ان بهشت به دنیا فرود ایند.پس از لغزش نخستین پد و مادر جنایت نخستین فرزند را در قران برای ما نقل می کند از همان لحظه دردناک که اولین جنایت وحشتناک در جهان اتفاق افتاد و قابیل به هولناکترین جرم ها دست خود را بیالودوبرادرش هابیل را کشت.این بود سرگذشت خلیفه خدا و خانواده اش.جرم و جنایت نیز در دودمان انسان همچنان زنجیر وار یکی پس از دیگری رخ داد تا انسان بر زمین است از جرم و جنایت و به دنبال ان از کیفر ومجازات جدا نخواهدبود.ازطرف دیگر این گفته که انسان مختار و مسئول رفتارهای خوب و بدخود است کافی نیست بلکه باید قدم در راه اصلاح رفتار او برداشت چرا که اگر چاره نیندیشیم وتدبیری به کار نبندیم شاهد نابسامانیهای گسترده تر خواهیم بود و این به معنای دوری جستن از ارزشهای بشر دوستانه خواهد بود هدف از اجرای مجازات

وریابهرامی ولدبیگی

Werya_bw@yahoo.com

ادامه دارد...

جاف

وریا بهرامی ولدبیگی — Fri, 23 Sep 2011 23:49:59 GMT

جاف

جاف ، ایل ، از ایلهای کرد در مغرب ایران و مشرق عراق . ایل جاف در ایران ، امروزه در استان کرمانشاه ، بیشتر در دهستانهای شیوه سر، کَلاشی و ماکُوان (هر سه از بخش

بایِنْگان )

امیرعباس جعفری

جاف

امیرعباس جعفری
جاف ، ایل ، از ایلهای کرد در مغرب ایران و مشرق عراق . ایل جاف در ایران ، امروزه در استان کرمانشاه ، بیشتر در دهستانهای شیوه سر، کَلاشی و ماکُوان (هر سه از بخش

بایِنْگان )، دهستان منصور آقایی از بخش مرکزیِ شهرستان پاوه ، دهستانهای زِمکان و خانه شور (هر دو از بخش مرکزیِ شهرستان ثَلاثِ باباجانی * )، و دهستانهای پلنگانه و شروینه (هر دو از بخشِ مرکزی شهرستان جوانرود * ) پراکنده اند. این ایل در دهستان زمکان و منصور آقایی ، فقط ییلاق و در دیگر دهستانها ییلاق و قشلاق دارند ( رجوع کنید به مرکز آمار ایران ، 1378 ش الف ، ص 134ـ 135؛ ایران . وزارت کشور، ذیل «استان کرمانشاه »).

در گذشته بخشی از جافها در کردستان به سر می بردند ( رجوع کنید بهادامة مقاله ). امروزه بیشتر جافها، به ویژه در استان کردستان ، تخته قاپو * شده اند. بدیعی (ج 2، ص 91) به وجود طایفة جاف سقز در منطقة سقزِ کردستان اشاره کرده و گفته است که آنان شافعی مذهب اند. در سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده در 1377ش (آخرین آمار)، جمعیت عشایری دهستانهای استان کردستان ، به سبب یکجانشین شدن عشایر، ذکر نشده است .

ایل جاف به سه گروه عمده تقسیم می شوند: بزرگ ترین آنها، جاف عراق یا مرادی است که در عراق به سر می برند. گروه دوم ، جاف جوانرودی است شامل پانزده تیره ، از جمله : وکیل ، ولدبیگی ، باباجانی و قبادی . گروه سوم ، جاف گوران یا کِرماشاه / کرمانشاهی است شامل هشت تیره ، از جمله گهواره و تفنگچی و قلخانی که هر سه در اوایل سدة سیزدهم به اتحادیة گوران (از فرقة اهل حق یا علی اللّهی ) پیوستند و، طایشه ای / تایشه ای و قادرمیرویْسی و نیریجی / نیریژی و بی بیانی / بیویانی که سنّی مذهب اند (سنجابی ، ص 8 ـ10، 15ـ16، 19؛ ادموندز، ص 155؛ برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به عزاوی ، ج 2، ص 44ـ76).

جافها مسلمان و عمدتاً سنّیِ شافعی اند. سلسله های تصوف ، مانند نقشبندیه و قادریه ، در میان جافها پیروانی دارد. شیوخ و بزرگان صوفیة ایل جاف ، مرید پیرخضر شاهو هستند (عزاوی ، ج 2، ص 31).

جافها به گویش سورانی (از شاخه های زبان کردی ) گفتگو می کنند که در محل به گویش جافی معروف است ( رجوع کنید بهولدبیگی ، ص 1).

طبق سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده در 1377ش ، جمعیت عشایری جاف در استان کرمانشاه 655 ، 7 تن (323 ، 1 خانوار) ضبط شده است ، که مشتمل بود بر 192 ، 7 تن (253 ، 1 خانوار) در شهرستان پاوه ، 249 تن (36 خانوار) در شهرستان جوانرود و 214 تن (34 خانوار) در شهرستان ثلاث باباجانی (مرکز آمار ایران ، 1378 ش الف ، همانجا؛ همو، 1378 ش ب ، ص 15). پرورش بز و گوسفند عمدتاً و سپس گاو از اشتغالات آنان است و از قاطر و الاغ و اسب و شتر برای حمل ونقل استفاده می کنند (همو، 1378 ش ب ، ص 59). در آمار 1377ش ، عشایر جاف 422 ، 55 رأس بز، 144 ، 19 رأس گوسفند و 003 ، 3 رأس گاو داشتند (همانجا).

آنان از صنایع دستی به بافت قالی ، گلیم ، جاجیم (به محلی : مُوْج )، سیاه چادر (به محلی : دَوار)، خورجین ، نمد، شال و گیوه (به محلی : کَلاش ) اشتغال دارند.

پیشینه . واژة کردی جاف به معنای شجاع و دلیر است (صفی زاده ، ص 371). عباس عَزّاوی (ج 2، ص 29) احتمال داده است که واژة جاف در عربی ، بر گرفته (منحوت ) از جوانرود باشد. برخی جاف را برگرفته از نام جابان ، سردار بزرگ ایرانی و بازماندگان ایل و اردوی وی ، می دانند ( رجوع کنید بهسلطانی ، ج 2، بخش 1، ص 127). به استناد سخنان مسعودی (ج 2، ص 251)، که در ذکر طوایف کرد از طایفة جاوانیه در ولایت جبال یاد کرده ، به نظر می رسد جاف تغییریافتة جاو / جاوان است .

از پیشینة ایل جاف در قبل از اسلام اطلاعی در دست نیست . بیشتر منابع از دورة افشاریه به بعد، به سبب نزدیکی قلمرو این ایل به مرز دولت عثمانی ، از جافها یاد کرده اند. در دورة شاه اسماعیل اول صفوی (حک : ح 906ـ930) ــ که هریک از ایلات ، ناحیه ای را از آن خود می دانستند ــ سلطان سلیم اول عثمانی ، حکیم ادریسِ کُرد را مأمور کرد تا میان رؤسای قبایل و ایلات کردستان (از جمله جافها) با حکومت صفوی اختلاف ایجاد کند. شکست ایرانیان در جنگ چالدِران * (920)، که ضعف دولت صفوی را به همراه داشت ، در روند شکل گیری این اختلاف بی تأثیر نبود ( رجوع کنید بهبدلیسی ، ص 537 ـ539). ظاهراً آغاز مهاجرت بخشی از ایل جاف (گروه جاف مرادی ) از دورة شاه صفی (حک : 1038ـ1052) آغاز شد ( رجوع کنید به ادامة مقاله ). در زمان تعیین مرز ایران و عثمانی (1049)، به موجب معاهدة زُهاب که میان نمایندگان سلطان مراد چهارم و شاه صفی امضا شد، تعدادی از طوایف ایل جاف در ایران باقی ماندند (زکی ، ج 1، ص 192؛ ترجمة فارسی ، ج 1، ص 150، پانویس ؛ نیز رجوع کنید بهمشیرالدوله تبریزی ، ص 79) و بیشتر آنها (گروه جاف مرادی ) خارج از مرز ایران قرار گرفتند.

در دورة قاجار (1210ـ1344)، ایل جاف از لحاظ سازمان ایلی ، قشربندی پیشرفته ای داشت و حکمرانان ولایت اردلان * در رأس تشکیلات ایل ، از لحاظ سیاسی و اجتماعی و اقتصادی دارای جایگاه ویژه ای بودند. آنان ، بر خلاف سایر حکومتهای عشایری کرمانشاهان ، از آغاز حکومت قاجار با خاندان شاهی وصلت کرده و پایگاهی سیاسی در دربار یافته بودند (سلطانی ، ج 2، بخش 1، ص 306). ترتیب دیوانی حکمرانان (خوانین ) و بیگ زادگان به شیوه ای بود که عیناً مناصب دربار شاهان را در میزانی محدودتر تداعی می کرد. حکمرانان و بیگ زادگان بالاترین مرجع قضایی و نظامی در ایل و طایفه محسوب می شدند (همان ، ج 2، بخش 1، ص 307). کدخدایان و کلانترها و ریش سفیدان تیره ها، اگرچه دارای قدرت اجرایی نبودند، در حوزه ای محدودتر آنچه را که در دستگاه خوانین و بیگ زادگان مهیا بود، برای خود فراهم می کردند (همان ، ج 2، بخش 1، ص 308). ازدواج در میان حکمرانان درون گروهی بود اما گاه ، به اقتضای مسائل سیاسی ، با طوایف و تیره ها وصلت صورت می گرفت (همان ، ج 2، بخش 1، ص 307).

ایل جاف در 1329 هنگام حملة سالارالدوله (برادر محمدعلی شاه ) به کردستان برای مقابله با قیام مشروطه ، به سپاه شاه یاری رساندند (مردوخ ، ج 2، ص 278).

در جریان جنگ جهانی اول (1914ـ 1918) و ورود قوای روسیه به مناطق کردستان و کرمانشاه ، جافها با همکاری نیروهای عثمانی (به دلیل رقابت میان دولتهای عثمانی و روسیه ) توانستند روسها را وادار به عقب نشینی کنند (همان ، ج 2، ص 325ـ329؛ تیمورزاده ، ص 53 ـ54).

به گفتة محمدعلی سلطانی (ج 2، بخش 1، ص 309)، در 1333 ایل جاف پیرو مذهب شافعی بودند و اردوهای عشایریِ (خِیْل ) آنها معمولاً شامل بیست تا سی چادر بود و هر اردو را سالمندی به طور غیررسمی اداره می کرد. هر عشیره را یک بیگ از خاندان خانی رهبری می کرد و جمعیت هر تیره به حدود چهار هزار تن (هشتصد خانوار) می رسید. سلطانی (همانجا) می افزاید که یکی از رده های ایلی جافِ جوانرودی ، هوز بود که تنها در طوایف باباجانی و یکی دو مورد در میان طایفة رستم بیگی بر تیره ها اطلاق می شد. سلسله مراتب ایلی از خان آغاز و به ریش سفیدان ختم می شد و اردو کوچک ترین واحد بود که شامل چند خانواده می شد و رهبری آن برعهدة ریش سفیدان ایل بود (خلیقی ، ج 2، ص 62). مسکن ایلات در مناطق یکجانشین ، خانه های روستایی ثابت گلی و سنگی ، معمولاً دو طبقه بود: طبقة اول برای نگهداری دام و طبقة

دوم برای زندگی افراد خانواده . طوایف «قریبْ ] = نزدیک [

کوچ » تابستانها را بیشتر در کَپَر می گذراندند و طوایف «بعیدْ

] = دور [ کوچ » از سیاه چادر استفاده می کردند (سلطانی ، ج 2، بخش 1، ص 310).

در دورة رضاشاه (حک : 1304ـ1320 ش ) و در جریان خلع سلاح کردن عشایر، ایل جاف نیز مانند سایر ایلات کردستان درگیر منازعات ناشی از آن شد ( رجوع کنید به همان ، ج 2، بخش 1، ص 159ـ163).

جاف مرادی ، بزرگ ترین گروه جافها، در نواحی جنوب شرقی تا جنوب استان سلیمانیه پراکنده است ، به ویژه در اطراف شهرهای حَلَبْچِه ، پَنْجْوین و شهرزور (یا سیدصادق ). این گروه 22 طایفه دارد که از آن جمله است : میکائیلی ، سادانی / سدانی ، کَهْمالی / کمالی ، یوسف جانی ، گَهْلالی / گَلالی ، عیسایی و تَرْخانی . برخی طوایف آن (مانند صوفیه وه ند/ صوفی وند، تاوگوزی / تایجوزی ، و نه ورولی / نَوْرولی ) ساکن و برخی (مانند شاتری / شاطری ، و رَشوبوری ) نیمه ساکن اند (زکی ، ج 1، ص 338ـ340؛ ادموندز، ص 154؛ قس صفی زاده ، ص 371).

از جمعیت عشایری جاف مرادی آمار جدید و دقیقی در دست نیست اما در 1314، این گروه بیشتر از بیست هزار خانوار داشت (سنجابی ، ص 19 و پانویس 1).

به نوشتة ادموندز (ص 155ـ156)، برخی محققان ، مهاجرت جافهای عراق را در دورة سلطان مراد چهارم عثمانی (حک : 1032ـ1049) دانسته اند. در این دوره ، ظاهربیگ جاف به همراه صدچادر (ظاهراً چهارصد خانوار) از جوانرود به بانی خِیْلان مهاجرت کرد که در کرانة غربی رود سیروان (یا دیاله ) در ناحیة بابان عراق (جزو قلمرو بابان * ها) واقع بود. با این حال ، ادموندز (ص 156) تاریخ مهاجرت جافها را به خاک عثمانی (عراق کنونی )، با قید احتمال ، 1186 دانسته است . در 1048، چون جافها به سلطان مراد چهارم عثمانی در فتح بغداد یاری رساندند، وی به آنان لقب جاف مرادی داد (نیکیتین ، ص 369). به این ترتیب ، پاشایان جاف مرادی از بیگ زادگان جاف جوانرودی جدا شدند (سلطانی ، ج 2، بخش 1، ص 125). همچنین پاشای کرد سلیمانیه در عراق به آنان اجازه داد که در حدود پَنْجوین (در شمال ) و قِزل رباط و خانِقِین (در جنوب ) ییلاق و قشلاق داشته باشند (نیکیتین ، ص 368). گزارشهایی در بارة تردد مشکل ساز ایل جاف در مرزها موجود است ( رجوع کنید بهسنجابی ، ص 19ـ20؛ معاهدات و قراردادهای تاریخی در دورة قاجاریه ، ص 111، 191؛ نیز رجوع کنید بهادامة مقاله ).

در دورة قاجار، بیشتر از شرارت و غارتگری این طوایف در منطقة کردستان (در آن زمان ولایت اردلان ، کمابیش برابر با استان کردستان کنونی ) و نپرداختن حق سرعلف / علف چر از سوی آنان به والیان کردستان سخن گفته شده است ( رجوع کنید بهوقایع نگار کردستانی ، ص 152؛ سنندجی ، ص 193ـ194). در اوایل سلطنت قاجار، همة جافها ایرانی و تابع والی کردستان بودند. در نتیجة ضعف این والیان و اقتدار عثمانی ، دولت ایران از ادعای خود بر سلیمانیه صرف نظر کرد و به تدریج این طوایف از تابعیت ایران خارج شدند، اما قرار شد در مدتی که در خاک ایران اند، تبعة ایران و در مدتی که در عراق اند، تابع دولت عثمانی محسوب شوند و چون عشایر هنگام ییلاق به اطراف سنندج می آمدند و در حین عبور به اموال کشاورزان آسیب می رساندند، با والیان و حکام کردستان (حکمرانان اردلان ) درگیر می شدند (سنجابی ، همانجا). تاریخ برخی از این درگیریها بدین قرار است :

1168، در دورة حکومت خسروخان (1168ـ 1176)، فرزند احمدخان اردلان ؛ دورة لطفعلی خان اردلان (1204ـ1209)؛ دورة خسروخان (1240ـ1250)، فرزند امان اللّه خان بزرگ ؛ دورة امان اللّه خان ثانی (1265ـ1276)؛ و 1286 در زمان فرهادمیرزا (1284ـ1291)، عموی ناصرالدین شاه ، که در مدت حکومت در کردستان جافها را به سختی شکست داد. در این نبردها، جافها به سوی شهرزور در عراق عقب نشینی می کردند (وقایع نگار کردستانی ، ص 150ـ152؛ سنندجی ، ص 148ـ149، 174، 176ـ177 و جاهای دیگر).

در دورة ناصری (1264ـ1313)، مشیرالدوله (ص 13، 127)، از پرداخت علف چر از سوی جافها (برای قشلاق در منطقة کردستان )، به حاکم زهاب مطالبی آورده است . در این دوره ، رئیسِ مرادیها، محمدپاشا (فرزند کیخسروبیگ ) بود و عزیزآقا (رئیس طایفة شاطری ) سایر طوایف مرادی را بر وی شوراند. محمدپاشا ناچار به جوانرود رفت و مجدداً تحت حمایت ناصرالدین شاه ، به عراق بازگشت و ریاست ایل را به عهده گرفت (سنجابی ، ص 20ـ21). در 1333، نیکیتین (ص 369) نوشته است که لقب مرادی در میان آنان چندان

رایج نبود.

پس از فروپاشی حکومت عثمانی در 1302 ش / 1923، شیخ محمود بَرْزَنجی * ، از رهبران کرد، برضد نیروهای انگلیسی در عراق قیام کرد. ظاهراً حکومت انگلستان برای شکست دادن وی درصدد بود تا بعضی از سران ایل جاف را به سوی خود جذب کند ( رجوع کنید بهحمدی ، ص 34ـ36؛ برای آگاهی بیشتر دربارة این قیام رجوع کنید بهکینان ، ص 93ـ106).

در دورة محمدرضا پهلوی (1320ـ1357 ش ) قشلاق آنها در نواحی شمالیِ خیلات تا نزدیک قزل رَباط (سَعْدیه ) و کرانة غربی رود سیروان (در استان سلیمانیه ) و ییلاق آنها در ایران ، در حدود نواحی سقز و گَرّوس (کمابیش برابر شهرستان بیجار کنونی ) و نزدیک شهر بیجار، گسترده بود (زکی ، ج 1، ص 339؛ سنجابی ، ص 20).

از جمله بزرگان جاف ، مولانا خالد شهرزوری مشهور به مولانا خالدِ نقشبندی * ، از پیروان طریقت نقشبندیه ، است (برای آگاهی از دیگر بزرگان جاف عراق و ایران رجوع کنید به مردوخ روحانی ، ج 3، ص 549 ـ554).

منابع : سسیل جان ادموندز، کردها، ترکها، عربها ، ترجمة ابراهیم یونسی ، تهران 1367 ش ؛ ایران . وزارت کشور. معاونت سیاسی . دفتر تقسیمات کشوری ، نشریة اسامی عناصر و واحدهای تقسیماتی ( به همراه مراکز )، تهران 1382 ش ؛ شرف الدین بن شمس الدین بدلیسی ،

شرفنامه : تاریخ مفصّل کردستان ، چاپ محمد عباسی ، چاپ افست تهران ?] 1343 ش [ ؛ ربیع بدیعی ، جغرافیای مفصّل ایران ، تهران 1378 ش ؛ مصطفی تیمورزاده ، وحشت در سقز: نگاهی به تحولات کردستان در فاصلة جنگ اول جهانی تا اعادة اقتدار دولت مرکزی ، 1293ـ1302 شمسی ( 1334 تا 1342 قمری )، به کوشش شهباز محسنی ، تهران 1380 ش ؛ ولید حمدی ، کردستان و کرد در اسناد محرمانة بریتانیا ، ترجمة بهزاد خوشحالی ، همدان 1378 ش ؛ حسین خلیقی ، کومه لناسی کورده واری : جامعه شناسی کردها ، ج 2، بغداد 1992؛ محمدامین زکی ، کورد و کوردستان ، بغداد 1350/1931، چاپ افست مهاباد ] بی تا. [ ؛ همان ، زبده ی تاریخ کرد و کردستان ، ترجمة یداللّه روشن اردلان ، تهران 1381 ش ؛ محمدعلی سلطانی ، جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصّل کرمانشاهان ، ج 2: ایلات و طوایف کرمانشاهان ، تهران 1372 ش ؛ علی اکبر سنجابی ، ایل سنجابی و مجاهدات ملی ایران : خاطرات علی اکبرخان سنجابی ، سردار مقتدر ، تحریر و تحشیة کریم سنجابی ، تهران 1380 ش ؛ شکراللّه بن عبداللّه سنندجی ، تحفة ناصری در تاریخ و جغرافیای کردستان ، چاپ حشمت اللّه طبیبی ، تهران 1366 ش ؛ صدیق صفی زاده ، تاریخ کرد و کردستان ، تهران 1378 ش ؛ عباس عزاوی ، عشائرالعراق ، بغداد 1937ـ1956، چاپ افست قم 1370 ش ؛ درک کینان ، کردها و کردستان : مختصر تاریخ کرد ، ترجمة ابراهیم یونسی ، تهران 1376 ش ؛ محمد مردوخ ، کتاب تاریخ مردوخ ، تهران ] بی تا. [ ؛ بابا مردوخ روحانی ، تاریخ مشاهیر کرد ، ج 3 : امرا و خاندانها ، به کوشش ماجد مردوخ روحانی ، تهران 1371 ش ؛ مرکز آمار ایران ، سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده 1377: جمعیت عشایری دهستانها، کل کشور ، تهران 1378 ش الف ؛ همو، سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده 1377: نتایج تفصیلی کل کشور ، تهران 1378 ش ب ؛ مسعودی ، مروج (بیروت )؛ جعفربن محمدتقی مشیرالدوله تبریزی ، رسالة تحقیقات سرحدیه ، چاپ محمد مشیری ، تهران 1348 ش ؛ معاهدات و قراردادهای تاریخی در دورة قاجاریه ، چاپ غلامرضا طباطبائی مجد، تهران : بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، 1373 ش ؛ نقشة راهنمای عراق ، مقیاس 000 ، 200 ، 1:1، تهران : گیتاشناسی ، ] بی تا. [ ؛ بازیل نیکیتین ، کرد و کردستان ، ترجمة محمد قاضی ، تهران 1366 ش ؛ علی اکبر وقایع نگار کردستانی ، جغرافیا و تاریخ کردستان : حدیقة ناصریه و مرآت الظفر ، به کوشش محمد رئوف توکلی ، تهران 1381 ش ؛ بهرام ولدبیگی ، تاریخ سیاسی اجتماعی پاوه و اورامانات در بیست سالة اخیر: 1368ـ 1348 ه .ش ، تهران 1369 ش .

سردارمقتدرسنجابی از ادعاتاواقعیت

وریا بهرامی ولدبیگی — Fri, 23 Sep 2011 23:42:22 GMT

سردارمقتدرسنجابی از ادعاتاواقعیت

آرش امجدی ولدبیگی. گفت: تو بد کرده ای. پاسخ شنید: نه من بد نکرده ام٬ دیگران بد
گفته اند. مقدمه. ایل سنجابی و مجاهدات ملی ایران٬ علی اکبرخان سردارمـقتدر چندی است ...

http://www.iichs.org/PDF_files/A_moghtader-sanjabi.pdf

اعتیادمبارزه ای خاموش

وریا بهرامی ولدبیگی — Sun, 13 Mar 2011 19:16:04 GMT

اعتیادمبارزه ای خاموش با مردم کوردستان

یکی از تراژدی های انسان معاصراعتیاد به مواد مخدر است و متا سفانه جوانان حاضر برای فرار از نا ملایمات اجتماعی فاصله طبقاتی و زندگی ماشینی به مواد مخدر پناه برده اند پناه به ملبعه ای که ویرانگر خانواده و اجتماعبوده ومخرب ترین عامل برای روح و روان ادمی است اعتیاد به تعبیر ان وابستگی به مواد مخدر سو مصرفان در قرن حاضر از مهمترین و درد ناک ترین معضلات بشری است و سیل خروشان اعتیاد بی رحمانهدر مسیر در مسیر حرکت خود کودکان و نوجوانان و جوانان و حتی سالخوردگان را صلعمه قرار داده و علاوه بر متلاشی کردن کانون گرم وپاک خانوادگی سبب ناکامی و تمایل به خودکشی ومرگ در انها نیز می گردد سو مصرف مواد و مساله اعتیاد امروزه پا از مرزها ی بهداشتی و درمان فراتر نهاده و به یک معضل اجتماعی و درمانی تبدیل شده است.افزایش مصرف مواد مخدر طی سده گذته نگرانی روز افزونی رابرای کلیه جوامع درپی داشته است

werya_bw@yahoo.com

اعتیادمبارزه ای خاموش با مردم کوردستان

گفته می شود تجارت غیر قانونی مواد مخدر سالانه قریب به 400میلیارد دلار سود نامشروع نصیب سوداگران می کند حجم و گستره درامدو فعالیت قاچاق چیان گویای عمق ومعضل جهانی سوء مصرف مواد مخدر است و از این رو سیاستگذاران کلان جامعه را به داشتن نگرشی جامع برنامه ریزی همه جانه و برنامه های مستمر و مبتنی بر نیازها وواقعیتهای جامعه فرا می خواند .با توجه به امارو ارقامموجود نشان می دهد که کشور ایران از لحاض مصرف ان در وضع نگران کننده ای به سر می برد و این بیش از هر گفتاری بیانگر توجه جدی و همه جانبه به این معضل است.

به موازات پیشرفتهای حیرت اور تکنولوژی. بیشتر تنوع طلبامروزی برای رهایی موقت وکاذب از چالشهای پیش روی خود به ابزارها و شیوه های گوناگونخصوصا مصرف مواد مخدر توهم زا و ارامبخش متوسل می شودصرف نظر از تفاوتها و نوع کارکرد هرکداماز این مواد انچه انچه که در مورد همه انها یکسان و باید مورد توجه ویژه قرار گیرد وابستگی شدید جسمی و روانی فرد مصرف کننده به ماده ی مصرفی میباشد این وابستگی که ازان تعبیر(اعتیاد)می شودباعث ایجادمیل مستمر و داعمی به مصرف می گردد.

در گذشته نچندان دور واژه اعتیاد غالبادر مردو موادی چون تریاک و حشیش اطلاق می گردید اما امروزه به دلیل تنوع وگستردگی فراوان و روز افزون مواد اعتیاد اوار این وازه مفهومی گسترده تربه خود گرفته به طوری که براساس تحقیقات به عمل امده درحال حاضر بیش از دو هزار ماده اعتیاد اور درجهان وجود دارد.

سوداگران و قاچاقچیان مواد مخدر به دنبال کسب منفعت بیشتر و ایجاد بازارهای مصرف جدید و با سو استفاده از یافته های علمی محققان و برخی داروها و ترکیبات شیمیایی اقدام به ساخت مواد اعیاد اورجدید نمودندتا بتوانند افراد بیشتری با سلیقه هاو ذاعقه های مختلف به سمت استعمال مواد سوق دهند به طور حتم در اینده نیز این فرایند ادامه خواد داشت و دامنه و دایره این مواد وسیعتر و گستر ده تر خواهد شدانچه مسلم است اینکه این مواد بسیار مضرتر و خترناکتر است به طوری که فرد با اولین دفعال استعمال برخی از این مواد گرچه به صورت تفننی و یا از روی کنجکاوی وابستگی شدید به ان ها پیدا کرده و ترک ان نیز بسیار مشکل تر خواهد بود.

موضوعی که همه باید به ان توجه داشته باشیم این است که اعتیاد هیچ مرزی نمی شناسد و همه افراد به نوعی در معرض خطر اعتیاد هستند متاسفانه امروزه اعتیاد به عنوان یک تهدید و یک بحران درجهان وخصوصا در ایران به سبب همجواری با دو کشور افغانستان و پاکستان با حدود2000کیلو متر مرز مشترک مطرح است و این در حالی است که مو ضوع مواد مخدرابزاری است در دست دشمنان جهت تضعیف و ضربه زدن به جامعه م مبارزه ای خاموش با جامعه و بخصوص ملت کوردستان در هر چهار پارچه ان است و متاسفانه دشمن در صدد کشیدن این مبارزه به خاک کوردستان عراق نیز هست که باید مسعولین کوردستان عراق و دولت فدرال ان نیز ساکت و بی توجه به این روند و این چنینمبارزاتی غافل نباشند و و هرچه مهمتر در صدد پیشگیری و کنتر مرزهای خود برای مقابله و ورودهای های حرفه ای به خاک خود برایند.

امروزه صاحب نظران به این نتیجه رسیده اند که حرف مبارزه با مواد مخدرو پدیده اعتیاد پاسخی منطقی به این تهدید ات نیست و در دراز مدت نتیجه مطلوبی نخواهد داد.اعتیاد ریشه های روانی و اجتماعی مختلفی دارد و تا این علت ها بر طرف نشود معلول را که اعتیاد است نمی توانیم بر طرف کنیم برای معضل اعتیاد در کشور و شیوه های مقابله با این پدیده و معضل احتماعی باید نقشه ی راه داشته باشیم و از انجا که هیچ فرمول اجتماعی از یک جامعه به جامعه یدیگر صددرصد قابل تصمیم نیست لذا بنابه شرایط اینکه مردم کوردستان ایران با اینکه خود در اداره شهر و منطقه خود قدرتی نیستن این تنها خانواده و والدین ها هستنند که باید مانع و پیشگیر امد و رفت های فرزندان برای در دام افتادن به این غول باشند خانواده ها با اشنای با مواد مخدر و عوارض های ناشی از ان خیلی راحتر می توانند راه های مقابل با ان را بیابند و اشنا کردن جوانان از عواقب اعتیاد به مواد مخدر و محرک می توانندگامی بلند در راستای پیشگیری ان بردارند.

در حال حاضر سه رویکرد متفاوت در خصوص مواد مخدر و محرک اعتیاد اور مطرح است

1.رویکرد مبارزه جدی و کنترل همه جانبه ان

2.رویکرد پیشگیری

3رویکرد کاهش اسیب

همانطور که اشاره کرده بودیم کشور ایران با توجه به همجواری با کشورهای افغانستان و پاکستان وداشتن مرز خاکی گزینه ای خوب برای سوداگران و مافیایی خارجی و داخلی برای تجارت مواد مخدر نیز هست .و اما مبارزه ومقابله با ان ضرورتی انکار ناپذیر نیست بلکه بایستی با تمام توان و امکانات در صدد خشکاندن باندهای مافیایی داخلی و خارجی ان باشیم چون یقینا این همان مافایی های هستنند که بیش از 60در صدر از زندانیان ایران را به اتهام خرید و فروش و حمل و نگهداری را نیز تشکیل میدهندو هر سال نیز شاهد اعدام و تحمل کیفر برای انها نیز هستیم وه حتما باید مسولین لشکری و کشوری در صدد خشکاندن راه تجارت ان باشند .

از سوی دیگر دولت باید برای افرادی که هم اکنون مبتلا به بیماری اعتیاد هستتند برنامه و راهکارهای به منظور جلوگیری از تشدید عوارض و اثار سوءمصرف مواد و کاهش اسیب اتخاذ کند تا پیامدهای زیان بار گریبان گر دیگر افراد اجتماع نگردد.

خیلی از جوانان و اینده سازان کشور به انواع موادهای صنعتی و ایتیاد اور و روانگردان روی اورده اند که این موضوع ما را به این نکته رهنمون می نماید که اعتیاد یک چدیده چند وجهی و چند جانبی است و تک بعدی نگری به ان چاره ساز نیست بنابراین باید توجه ویزه به مقوله پیشگیری معطوف گرددپیشگیری ارجحتر و با صرفه تر از مبارزه با مواد مخدر است مبارزه با این معضل وبرنامه ریزیهای ان در تمامی نقاط جهان به عهده دولت است .

werya_bw@yahoo.com

وریا بهرامی

دوباره امدم

وریا بهرامی ولدبیگی — Wed, 9 Mar 2011 01:30:38 GMT

با درود های فراوان

سلام و درودهای فراوانی دارم خدمت تمامی عزیزانی که در نبود من بازهم به قول معروف با مرام بوده اند و دوری ما را تحمل نکرده و با سر زدن به تنها صدای رسا وریا بهرامی سر زدن واقعا خوشحال شدم موقعه دیدم بعد از چندین ماه امار وبم نیز خیلی از انچه خودم نیز فکرش را می کردم بالاتر رفته ممنونم تشکر میکنم از دوستانی که در پیامهایشان خودشان را در غم من و خانواده ام شریک دانسته اند و به هر نحوی که شده ابراز تاسف و ناراحتی خودشان را نیز نشان داده اند. امده ام که دوباره برایتان بنویسم بااین خط نا خوانایم

دوستان من از این یاداشت به بعد دوباره یعنی یک باردیگر روی تیم امده ام که بتوانم در این دنیای مجازی باهم در ارتباط باشیم چندین ماهی را که از شما دور بودم در حال تجربه کسب کردن در بزرگترین دانشگاه سیاست جهان بودم (سلولهای انفرادی وزارت با زندان مرکزی کرمانشاه)واقعا که بزرگترین دانشگاه است . می گی نه برو امتحانش کن و حالا با کول و باری از مقاله امده ام .خاطرات .رمانی جالب . و مقاله های که واقعا نمی رسم تایپ کنم.

جا دارد یک بار دیگر از تمامی دوستانم تکشر کنم و من از این به بعد بیشتر نیازمند کمکهای شما دوستان هستم.

وریا بهرامی ولدبیگی

werya_bw@yahoo.com

من وریا بهرامی {ازاد}

وریا بهرامی ولدبیگی — Wed, 5 May 2010 10:53:13 GMT

با سلام و درود های فراوان

من وریا بهرامی {ازاد} که در تاریخ ۱/۴/۸۸ توسط مامورین وزارت اطلاعات استان کرمانشاه به اتهام همکاری با یکی از احزاب کوردستانی نیز دستگیر شدم و مدت ۷۰روز در انفرادی این وزارت واقع در میدان نفت بوده ام که بعد از ان بارای دادگاه انقلاب قاضی مرادی به زندان دیزال اباد استان منتقل شدم که مدت ۶ماه و چند روز نیز در زندان بوده ام و در تاریخ ۱۰/۱۲/۸۸ با قرار وثیقه یک صد میلیون تومانی ازاد شدم وخوشحالم از اینکه دوبار نیز میتوانم بنویسم .

werya_bw@yahoo.com

ایل کلهردر استان قزوین و کرماشان

وریا بهرامی ولدبیگی — Wed, 15 Apr 2009 10:36:00 GMT

ایل کلهردر استان قزوین و کرماشان

راولینسون در کتاب گذر از ذهاب می نویسد :کلهر اگراز قدیمی ترین طایفه های ایل کردستان نباشد.به عنوان یکی از قدیمی ترین طوایف شناخته شده است .ایل کلهر از 000/20خانوار تشکیل شده که نصف انها در نقاط مختلف ایران پراکنده و بقیه هنوزدر اقامتگاههای قدیمی در حوالی زاگروس به سر می برند:کلهرکرماشان به دو شعبه بزرگ شاهبازی و منصوری که اولی در حدود18000خانوار و دومی در حدود2000خانوار است تقسیم می شوند کلهری های شاهبازی منطقه وسیعی را از ما هی دشت در نزدیکی کرماشان تا مندلی در مرز عثمانی (که فعلا جز عراق است)در اختیار دارندو منصوریهادر منطقه گیلان غرب سر حد لرستان که از ناحیه هموار کرتفعی به نام (چلیه)میگذرد ایوان و اقامتگاه رئیس طایفه منصوری به شمار می رود و روستای کوچی است .

werya_bw@yahoo.com

وریا بهرامی

ایل کلهردر استان قزوین و کرماشان

راولینسون که حدود154سال پیش از گیلانغرب عبورکرده ومهمان خان کلهر بوده است مطالبی به شرح زیر نوشته است:کمی دورتر از گیلانغرب با خان کلهر ملاقات کردم به چادر او که کاملا به سبک ایلیاتی برپاشده و پیراموناو وبستگانش ان را احاطه کرده بودند وارد شدم .کلهرهای منجیل وسیاه پوش قزوین مشتق ازاین طایفه می باشند. یکی از هفت طایفه ای که در قم جزء زندیه است طایفه کلهر می باشد اصل طایفه کلهر در اطراف کرماشان هستند خلاصه همینطور معلوم مباشد که اصل طایفه کلهر از ایلات معتبراست که انها را از شیراز به قم کوچانیده اند و روسای ایل کلهر مرادخان کلهر عباس خان قبادیانی امیر مخصوص سلمانخان امیر نظام رئیس کل عشایر کلهر هستند.کلهر یکی ار ایلهای بزرگ و مشهور استان کرماشان است.که پیرامون شهرستان اسلام ابد غرب و سرپل ذهاب (دهستان قلعه شاهین )زندگی میکنند در قدیم وقلاع واستحکامات مهمی داشته است ولی در نتیجه جنگهای بسیارخصوصا حمله اعراب و شکست ایرانیان ان استحکامات وقلاع با خاک یکسان شده و امروزه درهر گوشه ان اثاری از پایه ها واجرها و ساروج این قلاع به نظر می اید .در سرپل ذهاب در سینه کوه تصویرهای برجسته ای است که جنبه باستانی دارد. ذهاب سابقا یکی از ده پادشاه نشین تابع بغداد بو تا اینکه در سال 1806م1185ش محمد علی میرزاحاکم کرماشان ان را ضمیمه ایران نمود سرپل ذهاب دارای اب و هوای منسبتا گرمسیری می باشد و در قسمت علیای ان در پاتاق وقلعه شاهین هوا معتدل است .ایل کلهر از بزرگترین و رشید ترین ایلهای غرب کشور می باشد که همیشه در طول تاریخ ایران زمین مطرح بوده است راولینسون در سفرنامه خود ضمن توصیف شهر ذهاب اشاره ای به ایل کلهر نموده و مینویسد معمولا شهر ذهاب رابه طوری اشتباه با شهر حلوان یکی از هشت شهرباستانی جهان که محل سرپل ذهاب قرار داشته یکی دانسته اند شهر حلوان که در 12کیلومتری ذهاب وبر شاهراه بغدادکرماشان واقع بود همان شهر کالح و یا حلح محل تبعید اسرائیلیان است. بازمانده سنت یهودیان در این منطقه فراوان است. اگر امکان این فرض وجود داشته باشد که تا این زمان اثاری از خصوصیات اسرای ساماردیه باقی مانده باشد در این صورت شاید بتوان کلهر را به عنوان اعقاب انها در نظر گرفت.این پندار که کلهر ها از زمانهای باستان تا کنون در نواحی زاگروس سکونت داشته و عنوان کلح (کالح) را در اسم خود نگاه داشته اند چندان دور از واقعیت نیست کلهر ها خود را از نسل رحام و یا نبوکد نصر فاتح یهودیان می دانند که احتمالا این یک افسانه مبهم و مربوط به اصل خود انهاست . در بین انها بسیاری از اسامی یهودی وجود دارد و چهره انها نیز مبنی براین واقعیت است که انها ازبازماندگان اسرائیلیان می باشند . از ابتدای ساطنت شاه طهماسباول(1576م1524_955_903ش)تاریخ نویسان ضمن سخن از حاکم کردان کلهر مینویسند کوچ نشسنان کلهر بین کرماشان و مرز ایران ساکن بوده اند گویا درابتدای امر نفوذ دولت ایران در انان اندک بوده است ضمن وقایع سال(1544م923ش)ماخذچنین میگوید که گروهی برای تنبیه عشایر کلهر که همواره یاغی بودند فرستاده شد ما فقط در زمان شاه اسمائیل دوم (1577م965ش)است که به وضوح با نام حاکم کرماشان بر میخوریم در این مورد خاص مانند ادوار بعدی از کرماشان اغلب به نام سنقر و دینور یاد می شود .عشایر کلهر در زمان حکومت صفوی نواحی بین ماهی دشت و مندلی را اشغال کرده اند و در ان بستر می برند در این زمان به سه شعبه تقسیم می شدند ایلخانی این ایل نیز همانند پازوکی وبادربار صفوی ارتباط نزدکی داشته اند و همیشه پانصدتن یا((ساقی)) را اماده و ظاهرا حاکم ایل کلهر دارای موقعیت مستقی بوده است.ابولحسن گلستانه مولف کتاب مجمل التواریخ تالیف سال 1196هجری و قمری 1782میلادی دوباره به دستور کریم خان زند به ایل کلهر و زنگه مبنی بر محاصر نمودن قلعه کرماشان می نویسد. یعد از شکست خوردن علیمردان خان بختیاری که کریم خان فتحباب شد اراده کرده که یکی از خوانین زندیه را با لشکر بجهت محاصره قلعه کرماشان بفرستاد که رسیدن محمد حسن خان قاجار مانع لشکر شده امر محاصره را بر ذمه فرقه زنگنه و کلهر که دو ایل عظیم اند و محل سکنای ایشان در بلوکات و محلات کرماشان و شرکت و هر دو فرقه از هشتاد هزار خانوار متجاوز و ذکورا و اناثا از اهل قلعه ناخوش و استقبال و انها را به غب و بهانه جو بودند نومد سرداران و هر دو فرقه محاصره نمودن قلعه را از خدمت کریم خان متعهد شده و بر ذمه خود گرفتند. میرزا خانلرخان اعتصام الملککه در عهد ناصرالدین شاه قاجار در بین سالهای 1284_1285ه ق به غرب کشور مسافرت کرده است ضمن توصیف شهر کرماشان درباره عشایر کلهر می کوید :امرای طوایف کلهر خالی از اختلال نبود بسیاری از طوایف ان ایل را به واسط بستگی انها به محمد حسن خان حاکم سابق ان ایل چاپیده بود و افواها مذکور بود که به قدر سی هزار تومان اموال ان طوایف را به غرت برده اند و عشری از ان عاید خودمصطفی قلیخانی نشده به واسطه این حرکت جمعی کثیر از ان ایل به اطراف .و جوانب متفرق شده بودند و بسیاری به نواحی کرند و ذهاب یه ملک نیازخان سرهنگ و حاکم کرند پناهنده بودند که هنگام عبور از نواحی این خانه زاد بعضی از انها را ملاقات نمود و از حالشان مستحضر شد. اوزن اوین وضع کلهر را در سال 1907-196میلادی 1286-1285شمسی چندین توصیف می نماید :ایل کلهر حالت عشیره ای خود را به شکل ابتدایی اش هنو.ز حفظ کرده ولی روسای موروثی انان جای خود را به کدخداهای داده اند که از جانب ایلخانی انتخاب می شوند ایلخانی کنونی دادود خان کلهر مقلب به سهام الملک سابقا کدخدای ساده ای بود. او موفق شد رئیس و ایلخانی سابق را از سمت خود خلع و اورا به اتفاق طایفه اش روزانهاقامت در کرماشان کند (سردسیر و گرمسیر)سرزمین ایل کلهر از شما و شمال غربی به بخش سرپل ذهاب و دهستانهای قلعه شاهین و به شیوه تابع همان بخش از جنوب به ایلام و از مغرب و جنوب غربی به بخش سومار و شهرستان قصر شیرین و بخش گیلان غرب و شهرستان اسلام اباد از مشرق و جنوب شرقی به ماهی دشت و هرسم شهرستان اسلام اباد غرب محدود می شود مردم ایل کلهر زمستان در خانه ای روستای و تابستان در مراتع سبز و خرم پیرامونن روستاهای خود زیر سیاپ چادر یا کولا به سر می برند .

نظام ایل کلهر

ایل کلهر از تعدادی تیره و هر تیره از تعدادی خانوار تشکیل می گردد در این ایل خانوار های یک تیره همه منسوب به یک اصل و از یک دودمان اند و خویشاوندی ایت ایل اهمیت بسیاری دارد.

روسای ایل کلهر

مردمی جنگ جو سلحشور و ازاده اند و در سواری و تیر اندازی مهارت خاصی دارند بلوشر المانی میگوید کلهر ها در جنگ با همیایگان خود تاکتیکی متفاوت داشته اند که مختصر تفاوتی با تاکتیک اروپایی داشته اینها در جبهه ای وسیع با بر کشیدن فریاد های چنگی و همه تفنگهای هود را شلیک می کردند تا در لحظه بعد باز چها نعل خود را عقب بکشند و انگاه در نقطه ای پوشش داشت و درنگ می کردند تا انجا نتیجه اتش خود را ارزیابی کنند .. سرپرستی در ایل کلهر به روشی است که از پدر به پسر ارشد می رسد و روسای کلهر در گذشته علاوه بر سواران و تفنگ چیان ایل گروهی سوار شخصی داشته اند که میان انان مردان رشیدی نامی بسیار بوده و در تمامی جنگهای کلهر و طوایف مجاور بر علیه قوای دولتهای متجاوز بیگانه شرکت کرده اند

اقتصاد ایل کلهر

مردم ایل کلهر در املاک خود پیرامون روستای محل سکونت انان است به کشاورزی میپردازند و محصولات زارعی انان گندم جو برنج و غیره است ایشان علاوه بر کشاورزی به نگه داری دام اشتغال دارند و ازاین راه هم امرار معاش می نمایند و عهدشاه طهماسب اول به سال936ه برابر با1529م ذوالفقاربیک امیر محل کلهر که از بزرگترین ایلات کشور بود شورید و بغداد و سراسر عراق عرب را تصرف کرد علیرغم لشکرکشی شاه طهماسب کلهرهمواره یاغی بودند وکردستان تنها در عهد شاه عباس اول سرکوب ایل مکری_1052-1028ه) جکومت ایل کلهر به کاکم سقز و کرماشان که ایل زنگنه بود سپرده شد و در قرن دهم هجری 16میلادی کردستان در جکومت خاندان شیعی و کردان اردلان بود و از ایلات کروس کلهر و مکری گویا یک چهارم جشیعه بودنند و روسای ایل پازوکی در دربار صفوی از اهمیت برخوردار بودند.

werya_bw@yahoo.com

وریا بهرامی